Sojusz Lewicy Demokratycznej

Ostatnie wydarzenia

Mieszkanie za 500 zł

dodano 2016-06-02 18:04 w kategorii: Kraj

+ Realne szanse na własny kąt dla tysięcy rodzin, bez zaciągania przez nie kredytu.

+ Własne „M” o powierzchni 40 m2.

+ Stały, miesięczny koszt najmu w wysokości 500 zł.

+ Program zakłada możliwość wykupu mieszkania przez najemców.

+ Finansowanie projektu zakłada aport gruntu przez gminę oraz specjalną linię kredytową wypracowaną przez państwo.

Sojusz Lewicy Demokratycznej proponuje program „Mieszkanie za 500 zł”, który odpowiada na dzisiejsze potrzebny mieszkaniowe, zwłaszcza młodszego pokolenia Polek i Polaków. A te są kształtowane przez kilka czynników: zasobność portfela, mobilność związaną z rynkiem pracy oraz zaciąganiem kredytu hipotecznego nie z wyboru, lecz przymusu.

Program daje realną możliwość zasiedlenia mieszkania bez kredytu, za niską cenę, jako mieszkania samodzielnego i przejściowego. „Mieszkanie za 500 zł” wychodzi naprzeciw potrzebom młodych osób; nisko i średnio zarabiających, dając im możliwość założenia rodziny i nie przywiązując na stałe do jednego miejsca zamieszkania.  

Własne „M” miałoby powierzchnię 40 m2, co przy koszcie budowy do 3 tys. zł za m2 odznaczałoby koszt mieszkania w wysokości do 120 tys. złotych, obejmowanego w stanie deweloperskim wykończonym.

Do zakwalifikowania do programu nie potrzebna byłaby żadna zdolność kredytowa ani nawet stała umowa o pracę. Wystarczyłby miesięczne dochody pozwalające opłacić kwotę 500 zł. Odrębnym kosztem do ponoszenia przez najemców/lokatorów byłyby koszty korzystania z mediów.

Budowa mieszkań w programie „Mieszkanie za 500 zł” byłaby finansowana ze środków gminy, która wnosiłaby aport w  postaci  przygotowanego pod względem infrastruktury technicznej gruntu oraz przez kredyt bankowy z linii pożyczkowej wynegocjowanej przez państwo.

Czytaj szczegółowe założenia programu „Mieszkanie za 500 zł”:

1. Cel i adresaci projektu: dać szansę startu życiowego młodym na dorobku.

Pomimo, iż na polskim rynku mieszkaniowym dominują mieszkania o charakterze własności lub własnościowym, co ogranicza mobilność, która stała się cechą współczesnej epoki zmiany miejsca pracy i zamieszkania, najem staje się alternatywą dla wielu gospodarstw domowych. Zwiększone wymagania przy udzielaniu kredytów hipotecznych, niepewność na rynku pracy oraz słabsze perspektywy wzrostu gospodarczego sprawiły, że rodziny podchodzą ostrożniej do długoterminowego zadłużenia. Typowa do tej pory wśród młodych par i singli strategia nabywania małych mieszkań na okres około 5 lat, a następnie przeprowadzki do mieszkań większych, stała się rozwiązaniem zbyt kosztownym i uciążliwym.

Potrzeby mieszkaniowe i styl życia ulegają zasadniczym zmianom na korzyść sektora najmu. Młodzi Polacy mają inne podejście do nieruchomości - symboliczna potrzeba posiadania własnego mieszkania zaczyna mieć mniejszą wartość, podczas gdy argumenty mobilności i płynności finansowej zyskują na znaczeniu.

Istotnym powodem dla którego należy rozwijać program mieszkań na wynajem jest fakt, że mieszkania w Polsce są wciąż zbyt drogie. Przeciętne miesięczne wynagrodzenie nie wystarcza na nabycie 1 m2 mieszkania, a w największych miastach można za średnie miesięczne wynagrodzenie nabyć 0,38 m2.

Program ma na celu stworzenie realnych szans na własny kąt, głównie dla ludzi młodych. Program daje realną możliwość zasiedlenia mieszkania bez kredytu, za niską cenę, jako mieszkania samodzielnego i przejściowego. Program wychodzi naprzeciw potrzebom młodych osób, nisko i średnio zarabiających, dając im możliwość założenia rodziny i nie przywiązując na stałe do jednego miejsca zamieszkania. Takie rozwiązanie zwiększa mobilność społeczną.

2. Jak można byłoby skorzystać z programu?

Jest to forma najmu mieszkania za niską cenę z możliwością jego wykupu. Program zakłada oferowanie mieszkań  na wynajem o powierzchni 40 m2, co przy koszcie budowy do 3 tys. zł za m2 odznaczałoby koszt mieszkania w wysokości do 120 tys. złotych, obejmowanego w stanie deweloperskim wykończonym. Wyposażenie mieszkania mogłyby być realizowane wg standardu oferowanego przez wykonawcę lecz przyszły najemca miałby możliwość wpływu zarówno na ostateczny rozkład mieszkania, jak również możliwość podwyższenia na koszt własny standardu wykończenia i wyposażenia łazienki oraz kuchni.

Odrębnym kosztem do ponoszenia przez najemców/lokatorów byłyby koszty korzystania z mediów. Do zakwalifikowania do programu nie potrzebna byłaby żadna zdolność kredytowa ani nawet stała umowa o pracę. Wystarczyłby miesięczne dochody pozwalające opłacić kwotę 500 zł. Podstawą do zasiedlenia jest regularne wnoszenie tej opłaty oraz pokrywanie kosztów  zużywanej wody, prądu, gazu, wywozu nieczystości. Zaległość najemcy w płatności czynszu (np. w wysokości 3 miesięcznego kosztu najmu) byłaby podstawą do wypowiedzenia umowy najmu.

Proponowany w Programie poziom czynszu w wysokości ok. 500 złotych, przy proponowanym standardzie wykończenia i wyposażenia mieszkań jest poziomem realnym. Obecnie wolnorynkowy miesięczny komercyjny czynsz za typowe jednopokojowe mieszkanie wynosi około 1100 zł w Krakowie, Wrocławiu i Trójmieście. W Poznaniu stawka czynszu za kawalerkę jest nieco niższa – a za 1100 zł można okazjonalnie znaleźć oferty nawet w ścisłym centrum miasta. Mieszkania w peryferyjnych dzielnicach dostępne są za czynsze nawet do 25% niższe.

Polskie przepisy o najmie lokali nie przewidują ustawowych czy administracyjnych ograniczeń w ustalaniu wysokości czynszu najmu w chwili zawierania umowy, w przypadku najmu instytucjonalnego. Strony mogą swobodnie negocjować początkową stawkę czynszu za korzystanie z lokalu i decydować czy umowa najmu ma zostać zawarta na czas oznaczony, czy nieoznaczony. Strony mogą uzgodnić zasady ewentualnego podwyższania czynszu wynikające np. z inflacji. Do rozważenia jest wskaźnik corocznego indeksowania stawki czynszu oparty o roczny wskaźnik wzrostu cen konsumpcyjnych lub średniego wynagrodzenia.

Zgodnie z polityką mieszkaniową Gminy, własność wybudowanych w tej formule mieszkań mogłaby być, ale nie musiałaby, docelowo przeniesiona na najemcę, po spłacie zobowiązań przypadających na mieszkanie lokatora/nabywcy. Gmina powinna mieć prawo decyzji kiedy, na jakich warunkach, którzy najemcy uwłaszczaliby się na zajmowanych lokalach. Gmina/samorząd pełniłby również rolę właściciela i zarządcy tej substancji mieszkaniowej.

3. Źródła finansowania Programu

Przyjmujemy powierzchnię mieszkania ok. 40 m2, przy koszcie budowy do 3 tys. zł za m2, oddawanego w stanie deweloperskim wykończonym.

Koszt wybudowania mieszkania byłby zwracany przez najemcę w comiesięcznej opłacie czynszu w okresie 20 lat. Horyzont czasowy instytucji finansującej projekty budownictwa na wynajem musi być dostosowany do długości okresu spłaty zobowiązania, a ten z reguły wynosi przynajmniej 20 lat, co wynika z potrzeby utrzymania czynszu na akceptowalnym poziomie. Taki model jest możliwy do zrealizowanie przy finansowaniu budowy mieszkań ze środków własnych inwestora.

Udział materialny Gminy w projekcie może praktycznie ograniczyć się do wniesienia aportem gruntu, na którym budowane będą budynki mieszkalne, a także do doprowadzenia niezbędnej infrastruktury technicznej. Proporcjonalnie do udziału materialnego Gmina powinna mieć prawo do podnajmowania lokali mieszkalnych wskazanym rodzinom.

Program finansowałby samorząd, ze środków własnych lub z wykorzystaniem preferencyjnego kredytu. Tego typu program wymagałby ze strony państwa wypracowania specjalnych linii kredytowych w porozumieniu z sektorem bankowym. Samorządy wnosiłyby grunty, dostęp do mediów, środki własne finansowe lub kredytowe.



Komentarze

Wydarzenia

Strony
wojewódzkie
SLD

Wybierz na mapie województwo, aby przejść dalej.